Kinakain Tayo ng Araw

Nagagalit ang paslit

Sa liwanag ng umaga

Dahil hinihigop nito ang kanyang mga magulang.

_

Iniaalay naman ng taga-lupa ang sarili sa alok ng dagat.

Habang dinidilaan ng init

Ng Marso, Abril, at Mayo.

_

Wala nang magawa ang magsasaka

Kung di ang magpatubig ng luha

Kapag pinapak na ng tagtuyot ang kanyang mga pananim.

_

Pati rin yata ang bakunawa at minokawa,

Naglaho na ang makulay na alamat

matapos mabaliktad at lunukin ng katiting na liwanag.

_

Ako naman, sa ilalim ng puno,

Nakakulong sa rehas ng imperyo

Ng emperador ng tanghali.

_

Hinihintay na tikman ng gutom na araw.

_

Lahat tayo, naranasan nang kainin ng araw.

Abril 10, 2007